دوره ساز
24 شهریور 1405 | 13:30
چطور درس بخوانیم تا بهترین نتیجه را بگیریم؟ (راهنمای جامع 1405)
سلام در ادامه مطالب در زمینه علم یادگیری و پس از پرداختن به اثر زیگارنیک، تکنیک یادآوری فعال در مطالعه و یادگیری و روش تکرار در زمان مشخص در نهایت به کاربرد لایتنر پرداختیم و در مقاله فعلی میخواهیم به نحوه مطالعه صحیح بپردازیم پس با ما در دوره ساز تنها سایت ساز تخصصی برای مدرسین همراه باشید.اجازه دهید مقاله را با یک سوال مهم شروع کنیم، چرا برخی افراد با وجود ساعتها مطالعه فراوان، باز هم در امتحانات یا پروژههای کاری خود نتایج دلخواه را نمیگیرند، در حالی که دیگران با زمان کمتر، به نتایج بهتری دست پیدا میکنند؟ پاسخ در یادگیری هوشمند نهفته است،یادگیری که بر اساس تکنیک ها و علوم جدید بنا شده باشد و نه فقط آزمون و خطای محض و صرفاً تلاش فیزیکی.
علوم شناختی در دهههای اخیر انقلابی در درک ما از عملکرد مغز ایجاد کرده و ثابت کرده است که بسیاری از روشهای سنتی مطالعه (مثل خطکشی زیر متون، خلاصهنویسیهای مکانیکی یا بازخوانی مکرر) اگر نگوییم بی اثر هستند،صرفاً یک توهم یادگیری ایجاد میکنند. پس اگر به دنبال ارتقای سطح یادگیری، حفظ اطلاعات در حافظه بلندمدت و افزایش بهرهوری تحصیلی خود هستید، تا پایان این مقاله کاربردی از دوره ساز با ما همراه باشید.
شاید بزرگترین و رایجترین اشتباه در بین دانشجویان و دانشآموزان، تکیه بر تکنیک سنتی و منسوخ بازخوانی مکرر (Re-reading) باشد.در این حالت وقتی متنی را سه یا چهار بار باز خوانی میکنید، چشمان شما با کلمات آشنا میشود و مغز دچار خطای شناختی به نام توهم تسلط (Illusion of Competence) میشود؛ یعنی شما در ناخودآگاه تصور می کند مطلب را کاملاً بلدید، در حالی که اطلاعات صرفاً در حافظه حسی یا کوتاهمدت شما لنگر انداخته و جا خوش کرده است و به محض ورود به جلسه امتحان یا مواجهه با یک مسئله جدید، بالکل فراموش میشود.
پژوهگر معروف در حوزه یادگیری جان دانلوسکی (John Dunlosky) در سال ۲۰۱۳ در مجله Psychological Science in the Public Interest مقاله جالبی را منتشر کرد، عنوان مقاله این بود ۱۰ تکنیک موثر یادگیری که باید بدانید. در این مقاله وی نشان داد که بازخوانی و خلاصهنویسی سنتی پایینترین ضریب اثربخشی را دارند، در حالی که تکنیکهایی مانند یادآوری فعال (Active Recall) و تکرار فاصلهدار (Spaced Repetition) بالاترین پایداری را در حافظه بلندمدت ایجاد میکنند به طور مفصل در مقالات قبلی به آنها پرداختیم و قصد داریم در این نوشتار به مرور اجمالی این تکنیک ها بپردازیم.
هر چند در مقاله ای تخصصی به این موضوع کاملا پرداختیم ولی جالی از لطف نیست که در این جا نکات مهم تکنیک یادآوری فعال را مجدد مرور کنیم. در این روش به جای اینکه به شکل Passive (منفعلانه) به خواندن صفحات کتاب ادامه دهید، باید مغز را وادار به استخراج اطلاعات کنید یعنی یادآوری فعال به این معناست که پس از خواندن یک پاراگراف یا فصل، کتاب را ببندید و از خود بپرسید: «من دقیقاً چه چیزی از این بخش فهمیدم؟» سپس آن را به زبان خودتان بازگو کنید، یا روی کاغذ بنویسید پیشنهاد ما بر اساس تجربه این است که نوشتن به مراتب راهگشاتر خواهد بود پس سعی کنید بنویسید!
حالا چطور یادآوری فعال را عملیاتی کنیم؟
به زبان خیلی ساده اگر بخواهیم بگوییم باید 3 نکته زیر را عایت کنید تا بیشترین بهره مندی از این تکنیک را داشته باشید.
وقتی مطالعه طولانی مدت، مداوم و بدون استراحت داشته باشید بازدهی به شدت کاهش می یابد. قشر پیشپیشانی مغز (Prefrontal Cortex) که مسئولیت تمرکز، استدلال منطقی و تصمیمگیری است ، مانند یک ماهیچه دچار خستگی مفرط یا همان خستگی تصمیمگیری (Decision Fatigue) میشود.
در مقاله قبل گفتیم که شخصی به نام هرمان ابینگهاوس (Hermann Ebbinghaus)، روانشناس آلمانی، در قرن نوزدهم کشف کرد که آدم ها بخش عمدهای از مطالب یادگرفته شده را ظرف ۲۴ ساعت اول فراموش میکنند، پدیدهای که بعدها به «منحنی فراموشی» معروف شد.بر همین اساس اگر اطلاعات در زمانهای مشخصی مرور نشوند، اتصال نورونی ضعیف شده و از بین میروند و در نهایت مطلب خوانده شده از ذهن شما پاک خواهد شد.
حالا سوال این است، راه حل این مشکل چیست؟ پاسخ را در مقاله قبلی گفتیم ولی بطور خلاصه مرور با فواصل زمانی مشخص. برای تسلط پایدار بر مطالب و انتقال آنها به حافظه بلندمدت، بازههای مرور خود را به شکل زیر تنظیم کنید:
با این روش، هر بار که فراموشی در آستانه رخ دادن هست، با یک یادآوری کوتاه به مغز این سیگنال را میدهید که این اطلاعات حیاتی است و باید در ساختار حافظه دائمی حفظ شود به همین راحتی!
حتما شنیده اید که اگر مسیله ای را نتوانید به یک کودک 10 ساله توضیح دهید آن را نفهمیده اید. این حرف برای ریچارد فاینمن، فیزیکدان برجسته و برنده جایزه نوبل است، ایشان رویکردی انقلابی در یادگیری داشت. او معتقد بود اگر نتوانید مفهومی پیچیده را به زبان ساده برای یک کودک ۱۰ ساله توضیح دهید، یعنی آن را عمیقاً درک نکردهاید.
بازنگری و سادهسازی: به منبع مراجعه کنید، ابهام خود را برطرف کنید و دوباره متن را بازنویسی کنید تا کاملاً روان، شفاف و قابل فهم بتوانید آن را بنویسید یا توضیح دهید.
یکی از تکنیک هایی که امروزه خیلی مورد توجه قرار گرفته است تکنیک پومودرو است. وقتی مطالعه طولانیمدت، مداوم و بدون استراحت داشته باشید بازدهی به شدت کاهش می یابد. قشر پیشپیشانی مغز (Prefrontal Cortex) که مسئولیت تمرکز، استدلال منطقی و تصمیمگیری است ، مانند یک ماهیچه دچار خستگی مفرط یا همان خستگی تصمیمگیری (Decision Fatigue) میشود.
تکنیک پومودورو (Pomodoro): مطالعه را به بازههای زمانی متمرکز ۲۵ دقیقهای تقسیم کنید و پس از هر بازه، ۵ دقیقه استراحت داشته باشید. و پس از تکرار ۴ پومودورو، یک استراحت طولانیتر (۱۵ تا ۳۰ دقیقه) در نظر بگیرید.
بسیاری از دانشجویان تصور میکنند با بیدار ماندن در طول شب امتحان میتوانند حجم زیادی از مطالب را انباشته کنند. از نظر عصبی-شناختی، این یکی از مخربترین کارهاست. اما غافل از اینکه فرآیند تثبیت حافظه (Memory Consolidation) عمدتاً در طول خواب عمیق یا خواب REM اتفاق می آفتند.
مغز در طول روز اطلاعات خام را دریافت میکند و هنگام خواب شبانه، مانند یک تدوینگر حرفهای، اطلاعات غیرضروری را دور ریخته و مطالب مهم را از حافظه موقت (هیپوکامپ) به حافظه بلندمدت (قشر مخ) منتقل و دستهبندی میکند. کمخوابی نه تنها یادگیری جدید را مختل میکند، بلکه توانایی تفکر منطقی و تمرکز روز بعد را نیز فلج میکند. داشتن ۷ تا ۸ ساعت خواب باکیفیت، بخش غیرقابلجایگزینی از چرخه مطالعه موفق است.
بر هیچ کس پوشیده نیست محیط پیرامون شما تاثیر مستقیمی بر کیفیت توجه و تمرکزتان دارد. تلفن همراه، سر و صدا، شلوغی میز کار یا باز بودن تبهای متعدد در مرورگر، بدون شما بار شناختی بیرونی را افزایش داده و ظرفیت پردازش مغز را اشغال میکند.
پژوهشهای فیزیولوژیک نشان میدهند سطح انرژی و هوشیاری انسان در طول روز در چرخههای ۹۰ دقیقهای نوسان میکند. برای کارهای عمیق، حل مسائل پیچیده و مطالعات سنگین، استفاده از بلوکهای ۹۰ دقیقهای تمرکزِ همراه با ۱۵ دقیقه استراحت، کارایی شما را به بالاترین حد میرساند.
به جز اسم سخت آن فراشناخت یک مفهوم بسیار شناخته و کاربردی است! به دین معنا که فکر کردن درباره فکر کردن. یک یادگیرنده حرفهای و موفق، مدام عملکرد خود را ارزیابی میکند و از خود میپرسد:
تحلیل دقیق آزمونهای آزمایشی و ریشهیابی خطاهای یادگیری، کلید اصلی پیشرفت است. تحلیل یک اشتباه، بسیار ارزشمندتر از حل ده تست جدید یا یادگیری بی وقفه است؛ چرا که سوراخهای غربال ذهن شما را ترمیم میکند و به شما نشان می هد کجای کار شما اشتباه بوده است.
از دوران دبستان به یاد داریم که مغز انسان حدود ۲۰ درصد از انرژی کل بدن را مصرف میکند، در حالی که فقط ۲ درصد از وزن بدن را به خود اختصاص داده است. سوخترسانی به این ارگان حیاتی نقش مستقیمی در کیفیت یادگیری دارد و 3 مورد زیر میتواند بسیار در یادگیری شما نقش به سزایی ایفا کند:
هیدراتاسیون: حتی یک کمآبی خفیف (معادل ۲ درصد از آب بدن) میتواند تمرکز، حافظه کوتاهمدت و سرعت پردازش مغز را به شدت کاهش دهد. همیشه یک بطری آب روی میز مطالعه خود داشته باشید.
تغذیه پایدار: از خوردن قندهای ساده و تنقلات صنعتی پیش از مطالعه خودداری کنید؛ زیرا باعث جهش ناگهانی قند خون و سپس افت شدید انرژی (Crash) میشوند. استفاده از مغزهای گیاهی، پروتئینها و کربوهیدراتهای پیچیده انرژی پایداری فراهم میکند.
بسیاری از مشکلات یادگیری ریشه در مسائل انگیزشی و هیجانی دارند، نه ضعف هوش. اهمالکاری معمولاً به دلیل ترس از شکست، کمالگرایی منفی یا بزرگ جلوه دادن حجم کار رخ میدهد.
قانون ۵ دقیقه: اگر برای شروع مطالعه مقاومت ذهنی دارید، با خود قرار بگذارید که فقط ۵ دقیقه به صورت متمرکز کار کنید. وقتی سد اولیه شکسته شود، ادامه دادن بسیار آسانتر خواهد شد.
مدیریت اضطراب: اضطراب شدید امتحان باعث فعال شدن سیستم «جنگ یا گریز» در مغز (آمیگدال) شده و عملاً دسترسی به قشر پیشپیشانی و حافظه بلندمدت را مسدود میکند. تنفس عمیق شکمی (تکنیک جعبهای) پیش از مطالعه و آزمون، سیستم عصبی را آرام کرده و تسلط ذهنی را بازمیگرداند.
بهتر درس خواندن به معنای ساعات طولانیتر نشستن پشت میز و فرسودگی جسمی نیست؛ بلکه هنر هماهنگ شدن با سازوکار طبیعی مغز است. با جایگزین کردن روشهای منفعلانه با یادآوری فعال، مدیریت مرورها با تکرار فاصلهدار، سادهسازی مفاهیم با تکنیک فاینمن، تامین استراحت و خواب کافی و مدیریت هوشمند زمان، میتوانید بالاترین نتایج ممکن را با بهرهوری بهینه کسب کنید. مسیر موفقیت تحصیلی، مسیر استمرار آگاهانه، صبر و استفاده از ابزارهای علمی است.
